..................Welkom bij de Toerfietser Weblog...................

 

Toerfietser weblog is vernieuwd en verplaatst !!!

In verband met verouderde contents is de Toerfietser weblog geheel vernieuwd en verhuisd van Blogse naar Blogger.
De mogelijkheden op Blogger zijn aanzienlijk groter dan op Blogse, waarmee de belangrijkste reden van de verandering is verteld.

Om de vernieuwde Toerfietser weblog te bezoeken, klik op onderstaande link ;

Vernieuwde Toerfietser Weblog

Deze oude weblog met alle oude logs zal op deze locatie blijvend te bezoeken zijn vanaf de nieuwe weblog.

De nieuwe log is nog niet helemaal compleet maar de bedoeling is om dit zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.
Ik hoop alle trouwe bezoekers  ook op de nieuwe site te mogen verwelkomen !!

Toerfietser
Hans de Groot

Robin Chaigneau wint seizoensopener bij amateurs

Robin Chaigneau wint Ster van Zwolle

Robin Chaigneau. © PRO SHOTS

Robin Chaigneau heeft zaterdag de Ster van Zwolle gewonnen. De renner uit Merkerk bleef in de massasprint van deze openingsklassieker van het Nederlandse wegseizoen de Rabo's Moreno Hofland (tweede) en Wesley Kreder (derde) voor.

De 23-jarige Chaigneau was de afgelopen twee jaar prof bij Skil-Shimano, maar kreeg zijn contract niet verlengd. Hij vond onderdak bij het Koga Cycling Team 'Ik ben veel te jong om al te stoppen. Ik vind het fietsen nog leuk en had niet beter aan mijn seizoen kunnen beginnen.'

Chaigneau, Hofland en Kreder maakten eerder in de wedstrijd deel uit van een kopgroep van 22. Zij kregen niet de ruimte om weg te blijven, maar het trio eiste alsnog de hoofdrol voor zich op. (ANP)

Eerste rit op de racefiets

Gisteren de eerste 73 kilometers op de racefiets gedaan. Van Wolvega naar huis gefietst via de Rottige Meente en De Weerribben.
Met een straffe WNW afwisselend als makker en tegenstrever.

Omdat er nogal wat verandert is aan de afstelling van de fiets en er ook een nieuw zadel is gemonteerd was ik erg benieuwd hoe het zou gaan.
Gelukkig viel het niet tegen al moet gezegd dat ik aan het zadel wel moet wennen.
Over iets minder dan twee weken vind, ijs en weder dienende, de Openingsrit van TC Swolland plaats dus komend weekend nog maar wat kilometers maken.

Rottige Meente Friesland
Rottige Meente, Friesland

Fietsen in Oman

Wat een week.........

Het was me het weekje wel, beginnend afgelopen maandag met mijn bezoek aan Jan Glorie in Hengelo.
Naar aanleiding van zijn bezoek aan Swolland in november vorig jaar en mijn knieklachten besloot ik eens een afspraak te maken voor een bike-fit.

Om 9 uur arriveerde ik met mijn beide fietsen bij het pand van Glorie op een industrieterrein in Hengelo, na een kop koffie en kort intakegesprek gingen we aan de slag.
Allereerst werden mijn race-schoenen aan een kritische controle onderworpen en afgekeurt, de sidi's waren te smal. Omdat ik zowiezo al van plan was dit jaar nieuwe schoenen te kopen besloot ik op advies van Jan over te gaan op Vittoria's, Italiaanse schoenen met een Hollandse leest en dus beter geschikt voor mijn voet.
Vervolgens werd er een stabiliserende zool in de schoenen geplaatst en ik moet zeggen.... dat voelt echt een stuk stabieler.

Nu de schoenen goed waren kon ik gaan fietsen en werd alles gefilmd.
Wat opviel was dat ik met een 'bolle' rug fietste in plaats van met een rechte rug en dat ik mijn bekken meer moest kantelen, waardoor de rug automatisch rechter komt te staan. Nu is mijn anatomie zo ontwikkeld dat ik een beetje een kromme rug heb waardoor ik nooit helemaal met een rechte rug zal kunnen fietsen, maar alle beetjes helpen.
Aan de hand van de beelden werd de voor mij meest optimale zit gecreeerd door middel van het plaatsen van een iets kortere stuurpen en het aanpassen van de zadelhoogte en de afstand tot het stuur.
Tussendoor moest er telkens gefietst worden en werden de beelden geanalyseerd.
Na twee fietsen en bijna 8 uur was ik klaar en kon ik terug naar Zwolle.
Komend seizoen moet blijken of de aanpassingen z'n vruchten af gaat werpen.

Jan Glorie is een gedreven persoonlijkheid die behoorlijk aan de weg timmert met zijn bedrijf, zowel voor recreanten als profs (Rabo Intercontinental ploeg).


In aktie tijdens de bikefit, let ook eens op de nieuwe schoentjes........

Halverwege de week liep de Elfstedenkoorts in Nederland op tot het kookpunt.
Nu ben ik niet zo'n schaatser, het enige ijs waarvan mijn hart sneller gaat kloppen is een dikke Magnum, dus mij persoonlijk deed het niet zoveel, maar ik kon wel begrijpen dat hele volkstammen in spanning zaten te wachten op het verlossende woord op woensdagavond.
Helaas was het verlossend woord niet 'It geat on' maar 't ken net''.
Bij de DWDD zag ik Erben Wennemars bijna in huilen uitbarsten terwijl Erik Hulsebosch, zoveel nuchterder, een lied inzette. Nederland (lees Friesland) was weer met beide benen op het te dunne ijs beland.

Ondertussen was het nog wel steeds erg koud en ik was benieuwd of er op de zaterdag nog gefietst ging worden, Op de klepsite van Swolland stond in ieder geval de oproep voor het voorrijden van de Swolsebostocht. Ik hield bewust een slag om de arm, eerst de temperatuur maar even afwachten.
De vrijdag ervoor moest ik eerst nog door een teamdag heen. In het Veluwse Garderen mochten we 's morgens met z'n allen brainstormen en elkaar positieve kwaliteiten toedichten terwijl we na de lunch een paar uur mochten rondcrossen in Mini Coopers.
Leuke autootjes hoor maar je zit er niet voor je lol in;
Nauwelijks vering (heeft wel wat weg van een kart), geen stuurbekrachtiging, een slechte kachel...... kortom afzien, maar wel op een leuke manier.

Die avond op tijd naar bed en maar zien of er gefietst zou worden op zaterdag.
Als ik de volgende morgen op thermometer kijk geeft deze -12.5 graden aan, dat word 'm dus niet. Later die dag blijkt dat er toch nog 4 vermetelen op de fiets zijn gestapt.....RESPECT !
Dan op zondag maar proberen, de temperatuur is in ieder geval iets hoger al vriest het nog steeds als ik om 11 uur op de fiets stap.
Goed ingepakt, de vereiste drie lagen heb ik zo'n beetje op heel mijn lichaam toegepast, fiets ik richting Luttenberg om daar een kop koffie te nuttigen en vervolgens weer terug te fietsen.
Op de heenweg heb ik de wind schuin achter en zo nu en dan valt er wat lichte sneeuw. Ondanks alle beschermende kleding houdt ik ook nu  de voeten weer niet warm en ik ben blij als Cafe Schoenmaker in zicht komt met 31 km op de teller.

Als ik naar binnen wil lopen wordt ik  nog even opgehouden door een groep oudere heren die zojuist hun wekelijkse kop koffie met een borrel hebben genuttigd aan de stamtafel, ongetwijfeld zijn alle gebeurtenissen van de afgelopen week in Luttenberg en regio hierbij de revue gepasseerd.
Eén keer binnen wordt ik vriendelijk begroet en ik neem plaats aan een tafeltje met uitzicht op de stamtafel; 10 lege koppen koffie met even zovele lege borrelglaasjes getuigen van het zondags genot in Luttenberg, prachtig !

Na twee koppen koffie met een Jan Hagel, alleen daarvoor fiets ik al graag deze kant op, ga ik weer op pad. Mijn voeten zijn weer een beetje op temperatuur maar ik besluit wel een zo kort mogelijke route naar huis te volgen.
Met nu de NW-wind tegen fiets ik over de Oude Twentseweg terug, opnieuw wordt ik getrakteerd op een sneeuwbuitje en nu zijn het mijn vingers die erg koud worden, gelukkig komen ze later toch weer op temperatuur.
Met 56 km op de teller kom ik weer aan in Zwolle-zuid bij de warme kachel. Morgen slaat de dooi toe, mag van mij........ik kijk uit naar de lente !

 

Een klein rondje Zwolle

Het was koud de nacht er voor, Lelystad kwam tot -22.9. Viel het bij mij in de achtertuin nog een beetje mee met -20,4.

Toch wilde ik gisteren (zaterdag 4 februari) graag een stukje fietsen. Om 11 uur was de temperatuur opgelopen tot - 10 graden, nog veel te koud naar mijn mening.
Tegen een uur of één was het nog -7 gr. en het leek er niet op dat de temperatuur nog veel verder zou stijgen, dus toch de stoute (ATB) schoenen maar aangedaan.

Goed ingepakt vertrok ik voor een rondje Zwolle (40 km). Het fietsen over de vrijdag gevallen sneeuw was goed te doen, door de koude was de sneeuw lekker droog en knisperde onder de banden.
Via de Sekdoornplas en de Wijthmenerplas kwam ik in Herfte en vervolgens in Berkum. Na een kilometertje of 10 begonnen mijn voeten al weer aan te voelen als ijsklompjes en ik wist al dat ik het hele Rondje Zwolle niet zou gaan afmaken.
Over de Agnietenberg en via de Vechtdijk kwam ik uit op de Brinkhoekweg.
Aan de rand van de Aa-Landen moest ik kiezen; rechtsaf op de Rondje Zwolle route of rechtdoor naar huis, ik koss voor het laatste omdat ik al bijna geen gevoel meer in mijn tenen had.

In een bijna rechte lijn fietste ik terug naar huis waar ik met 26 km op de teller aan kwam.
Kou en fietsen........het blijft een probleem (voor mij).

De Fiets Van Piet van Pa

Een leuke tekst om te goed te onthouden ;

 

Retourtje Junne

Zondagochtend, ik zit met een gevoelige knie voor de laptop en mijn ATB staat met een defecte derailleur bij te komen van een retourtje Junne van gisteren.

Net voor de voorspelde winter dan eindelijk zal losbartsen (met voor volgende week serieuze vorst), gaan 8 mannen zaterdagochtend op pad voor weer een gecombineerde weg / mtb tocht. Ditmaal zijn de bossen van Junne ons doel met, voor de gelegenheid, maar liefst 2x een koffiestop bij de Nieuwebrug.
Ruud W., Jan C., Herman vd W., Gerrit L., Hans D., Hans K., Peter B. en schrijver dezes stappen iets na half tien op hun bike en zetten koers naar het oosten.
Grote afwezigen zijn Henk G. en zijn zwager Arnold van B., zij hebben vast belangrijker dingen te doen deze dag.
Over de verharde weg en zo nu en dan een zandpad, fietsen  we, met een lichte tegenwind, via Herfte en Wijthmen richting Hoonhorst. Het is fris maar prachtig fietsweer en dus rollen de kilometers maar zo onder de Schwalbes vandaan......
Tussendoor wordt ik nog opgeschrikt door een tak die zich muurvast nestelt in mijn aandrijving, met een hoop kabaal kom ik gedwongen tot stilstand. Na een paar minuten prutsen krijg ik de onverlaat er weer uit en kan ik mijn weg vervolgen maar het schakelen gaat vanaf dat moment niet echt vlekkeloos meer.

Herman heeft dan al aangegeven dat hij liever op eigen tempo naar de Nieuwebrug fietst waardoor we nog met z'n zevenen zijn.
Na een kilometertje of 30 komen we aan bij Café De Nieuwebrug voor de eerste koffiestop. Na een kleine 10 minuten komt ook Herman binnen, hij verteld dat hij een heel stuk langs de Regge heeft gefietst. Ruud slaat deze informatie gelijk op onder het mom van 'je weet nooit of het later nog eens van pas komt'.
Na de koffie gaan we op pad voor het echte werk op de MTB route van Junne......
Het eerste gedeelte van deze wel mooie route loopt goed, wel komen ons met enige regelmaat deelnemers tegemoet van de tocht die TC Balkbrug hier heeft uitgezet. Dit betekent dat we soms van de fiets moeten om de weg vrij te maken.
Als we op een gegeven moment een single track op willen draaien komen ons twee welbekende personen tegemoet, de eerder genoemde Henk G. en Arnold van B.
Beide heren hebben er vandaag voor gekozen om met de auto naar Ommen te rijden om daar een klein stukje te fietsen (45 km), zijn ze ook nog blij dat ze ons tegenkomen om even op adem te komen......

Na het korte intermezzo trekken wij verder en gelukkig hebben we verder weinig last meer met de TCB deelnemers, des te meer echter van de slechte gesteldheid van sommige paden in het tweede gedeelte van de route.
Tractoren hebben met hun enorme banden de boel behoorlijk aan gort gereden en soms is het nauwelijks mogelijk nog een beetje fatsoenlijk te fietsen.
Met mijn beperkte MTB ervaring is het zowiezo al een uitdaging over dit parcours te fietsen en met een hartslag van tussen de 160 en 170 ploeter ik voort.
Op een gegeven moment moeten we met z'n allen te voet verder omdat onze fietsen tot de assen in de blubber wegzakken. Na een kilometer of 20 komen we weer uit op het vriendelijke asfalt van het fietspad aan de Hammerweg.
De tweede koffiestop is bijzonder welkom en om mezelf eens echt te verwennen bestel ik een heerlijke apfelstrudel met vanille en slagroom, dat zakt er wel in !

Na een klein halfuurtje rekenen we af en laten de uitbater achter met een beetje van onze modder, wij gaan terug naar Zwolle.
Ruud herinnerde zich nog de woorden van Herman en stuurde ons langs de oever van de Regge, maar of dit de zelfde weg was die Herman had genomen moet toch echt betwijfeld worden.
Behalve dat we alleen maar over grasland fietsten moesten we ook nog eens meerdere hekken over klimmen, schapen tegenhouden ( al waren de schapen Jan C. duidelijk te slim af...) en tussen de vlaaien door laveren.
Al doende kon ik mij niet aan de indruk ontworstelen dat Herman op de heenweg gewoon langs de beter begaanbare andere oever aan de overkant was gefietst.


Peter B. verliest de aansluiting met 'het peloton'

Als we vlakbij Laarbrug eindelijk weer de weg op kunnen (via het erf van een wat norsige bewoner) blijkt dat mijn zadel helemaal los zit, snel klaar ik dit klusje......aan mijn handigheid heeft het nooit gelegen.
Als we, onder de stront en modder, weer op pad zijn en richting Dalfsen fietsen moet ik echter nog een keer van de fiets, het zadel zit toch niet helemaal zoals het hoort. Onder het gebruikelijke commentaar ga ik snel aan de slag om mijn zit te verbeteren zodat we verder kunnen.
Helaas zit het mij vandaag niet erg mee, als we net goed en wel op de Poppenallee zijn aangekomen en ik een tandje bij wil schakelen hoor ik een enorm geratel en is er van schakelen geen sprake meer. De derailleur blijkt helemaal verbogen te zijn (waarschijnlijk als gevolg  van de tak die eerder voor oponthoudt had gezorgd). Na wat buigen kan ik, zonder verder nog te schakelen, mijn weg vervolgen, Ik besluit om de kortste weg naar huis te nemen en zodoende gaat het in één rechte lijn terug. Jan C. blijft netjes bij me om me bij eventueel verder malheur te kunnen assisteren, gelukkig is dat niet nodig maar de waardering is er niet minder om, bedankt Jan !
Als ik thuis ben wordt de fiets eerst flink onder handen genomen, wat ziet die eruit........na dat klusje duik ik zelf lekker het bad en kom weer helemaal bij.
Als ik het bad uitstap voel ik echter wel dat ik iets teveel heb gevraagd van m'n knie. Het gestamp door de blubber, het geploeter over het zuigende grasland en de verkeerde zit tijdens de laatste 20 kilometer hebben hun sporen nagelaten.

Komende week eerst maar eens laten kijken naar de derailleur en in de loop van de week maar eens zien of de tocht naar het kasteel van Bad Bentheim (vanuit Losser) wel zo verstandig is.

Bezoekers 2011

In 2011 werd op de Toerfietser Weblog in totaal 8639 keer een pagina bezocht.
Vooral in het vroege voorjaar en aan het begin van de zomer was er een piek.

Onderstaand het overzicht van  2011 :

Om de Beulakerwiede

Je moet het ijzer smeden als het heet is luidt een aloud gezegde. Natuurlijk gaat dat ook op voor fietsen en dan vooral als het op
de weersomstandigheden aankomt.

Zo was het gisteren misschien wel de mooiste dag van deze, tot nu toe erg tegenvallende, winter.
Een heldere, koude dag met niet al te veel wind. Als je dan op teletekst leest dat het al weer heel snel afgelopen is met dat fraaie weer dan moet je 'het ijzer smeden als het heet is' en gaan fietsen.
Gelukkig had ik deze week avonddienst en door de begintijd nog iets uit te stellen kon ik mooi mee met een ritje van een kilometer of 60 richting de Beulakerwiede.

In gezelschap van Ruud W. en Harry T. gingen we om 10.00 uur op pad. Via de Brinkhoek en Westerveld kwamen we in Stadshagen en daar namen we de dijk richting Hasselt.
Aan de rechterkant zagen we hoe op het water in de uiterwaarden van het Zwarte Water al een dun laagje ijs was gevormd.
Bij Hasselt volgdende we de dijk naar Genemuiden en al meanderend konden we genieten van de mooie winterse plaatjes, dankzij de strak blauwe lucht, het wit uitgeslagen riet en het silhouette van de kerktoren van Hasselt op de achtergrond.
Bij Genemuiden passeerden we een smal sluisbruggetje, waar bleek dat Harry's stuur wat aan de brede kant was.....het paste net !

Bij de pont van Genemuiden hoefden we niet lang te wachten omdat het veer direkt terug naar de andere kant moest om een ambulance over te zetten, de één z'n...............
Via de Oppen Swolle fietsen we door naar St. Jansklooster en vervolgens via de Ronduite naar de Blauwe Hand, helaas waren alle horeca gelegenheden gesloten en dus togen we verder richting Belt Schutsloot.
Voor we in Belt Schutsloot aankwamen werd eerst even een korte fotosessie ingelast, met o.a. het volgende resultaat;

Aan de oever van de Beulakerwiede

Ook in Belt Schutsloot vonden we alle horeca gesloten en moesten we verder naar Zwartsluis.
In het Zwartewaterstadje konden we gelukkig wel terecht voor een kop koffie en een (bijzonder smakelijke) appelpunt.
Toen we weer op temperatuur waren en na een tweede bakkie, vertrokken we weer in de richting van Zwartewaterklooster, het pittoreske gehucht tussen Zwartsluis en Hasselt. Altijd leuk om door dit 'plaatje 'te fietsen.

Met het koude windje tegen fietsten we door de 'dikke koude lucht' weer richting Zwolle. Op de Vechtdijk begonnen de benen langzaam maar zeker vol te lopen en ik was dan ook blij om het bordje 'ZWOLLE' weer te zien.
Ter hoogte van Berkum nam ik afscheid van mijn lotgenoten en zette koers naar Zuid. Daar aangekomen had ik 78 kilometer op de teller en best lekker gefietst.
Na een douchje en een hapje eten wachtte de baas......dat dan weer wel !

Naar de Zwarte Dennen

Het beloofde gisteren een fraaie dag te worden voor wat het weer betrof. Weinig wind, droog en zo nu en dan een zonnetje bij een temperatuur van zo'n 5 a 6 graden.
Het klopte allemaal al stond er wel weer meer wind dan ons beloofd was.
De tocht op de MTB ging gisteren richting De Zwarte Dennen met start bij De Vrolijkheid. Het werd dus een gecombineerde weg / bos tocht.

 

Als ik rond 09.00 uur de poort uitfiets hoor ik 'goedemorgen' achter mij...........buurman Henk G. in zijn Swolland outfit, gezeten op zijn MTB.
Ook Henk gaat mee en samen fietsen wij richting de startlocatie, omdat ik weet dat Henk nogal van doorfietsen houdt gooi ik er gelijk maar een redelijk tempo op en nu maar hopen dat Henk niet veel te vertellen heeft, want én hard fietsen én praten gaat bij mij niet altijd even soepel.
Toch praten we ronduit en fietsen lekker door tot Henk zegt dat ik er de gang wel aardig in heb en dat hij 's morgens vroeg liever rustig op gang komt...............Sjeez, als dat ik dat had geweten had ik natuurlijk gelijk kalm aan gedaan want dat past mij ook beter natuurlijk.

In een aanmerkelijk rustiger tempo bereiken we uiteindelijk Cafe De Vrolijkheid en tellen al 10 fietsen tegen de gevel, een beste opkomst.
Eenmaal binnen blijkt dat de afgelasting van een MTB tocht in Ermelo voor extra animo heeft gezorgd.
Na het traditionele bakkie leut gaan we met uiteindelijk 15 mannen op weg.
Via de Vechtbrug verlaten we Zwolle en onder het geluid van rollende MTB banden en keuvelende mannen trekken we het boerenland in.
We fietsen door de landerijen van Ruitenveen en De Meele om vervolgens richting Punthorst te gaan waar de MTB route door de Zwarte Dennen op ons wacht.
Net voor we de bossen bereiken besluit Herman v.d. W. zijn eigen weg te gaan en verlaat de groep.
Bij het begin van de MTB route splitst de groep zich in de 2 gedeelten; de 'doorfietsers' die de hele route zullen pakken en de 'toeristen' die een gedeelte van de MTB-route doen, vanzelfsprekend voel ik mij meer thuis bij de 2e groep.

 

Al snel nadat we de verharde weg hebben verlaten blijkt maar weer hoe veel intensiever het fietsen op de zand en bospaden is, gelijk vliegt de hartslag omhoog en opperste concentrtaie is vereist.
Omdat ik in mijn leven nog niet heel veel heb ge-mountainbiked kom ik zo nu en dan nog wel wat specifieke MTB techniek tekort. Dit uit zich vooral in.... laten we zeggen ietwat ongelukkige valpartijtjes.
Gisteren waren het er twee; de eerste maal probeerde ik een aantal mannen te passeren in een poging aansluiting te vinden bij de demarage van Harry B., hierbij koos ik een weg die niet echt goed fietsbaar was en een landing op de vochtige met bladeren bedekte bodem was mijn deel.
Nadat ik mij had hersteld en weer lekker in het ritme zat werd ik nog een keer opgehouden door een plotselinge stop van Hans D. nu wist ik niet tijdig uit mijn pedaal te komen en opnieuw maakte ik kennis met de vloerbedekking van De Zwarte Dennen.
Gelukkig bleven beide valletjes zonder schade of pijn en bovendien bleek tot mijn grote genoegen dat ik vandaag niet de enige was die niet op het zadel wist te blijven zitten..............

 

Na de kilometers door de bossen komen we weer uit op de verharde weg, waar we even wachten op de 'doorfietsers' om vervolgens samen op weg te gaan naar de koffie bij Het Witte Peerd in Nieuwleusen.
Daar aangekomen is er even angst dat het etablissiment gesloten is, maar deze angst blijkt onterecht.
Als we binnentreden lijkt het café in eerste instantie uitgestorven maar als we éénmaal zitten komt de waard (zo één die al lang met de VUT had gekund maar het allemaal nog zo graag doet) binnen om ons te voorzien van koffie of warme chocolademelk.

Ook in het café is er sprake van een tweedeling in de groep;
Er is een groep waar op nivo wordt gepraat;


En er is een tweede groep die gelijk plaatst neemt aan de stamtafel, daar kan dus weinig zinnigs van komen.


Eigenlijk zat iedereen wel op z'n plek, alleen Jan C. kon, naar eigen zeggen, het nivo van de eerste groep niet helemaal aan.
Gezien zijn outfit (een behoorlijk belegen Swolland tenue dat eigenlijk alleen nog maar gedragen wordt in Afrika) hoort hij ook eigenlijk aan de andere tafel.
Maar Jan had in ieder geval wel een Swolland tenue aan, er waren ook nog een aantal 'dissidenten' in een geheel andere outfit. Om de identiteit van deze heren te respecteren, van hun alleen de initialen hier; H.K. , J.S.  en W.H. 

Na twee koppen koffie vertrekt de groep weer richting Zwolle, alleen Wim H. verlaat Nieuwleusen van een andere kant.
Via Dalfsen, Ankum en de vistrap komen we weer aan de zuidzijde van de Vecht.
De noordwesten wind is nog behoorlijk hinderlijk op de terugweg maar uiteindelijk bereiken we Berkum waar een gedeelte richting De Vrolijkheid gaat voor een 'hersteldrankje' terwijl de rest koers zet naar Zwolle-zuid of andere oorden.

Ik behoor tot 'de rest' en éénmaal thuisgekomen maak ik onmiddelijk de MTB en mijzelf schoon en maak me op voor het vieren van de verjaardag van m'n dochter, mijn hersteldrankjes volgen nog.........

 

 

 

Vallen

Soms, heel soms wil ik nog wel eens een keertje onderuit gaan met de fiets. De ene keer is het pure pech, de andere keer een klein beetje onhandigheid.

Gelukkig blijkt uit de volgende filmpjes dat ik niet de enige ben !!!

 

 

Conclusie..............vallen hoort erbij !

Eerste kilometers van 2012

Vandaag, zondag 8 januari 2012, zijn de eerste kilometers onder de wielen weggerold.
Na een bijzonder onstuimige week met 2 stormen en veel problemen met hoogwater, kwam de atmosfeer gedurende het weekend langzaam tot rust. Omdat de kans op buien op zaterdag nog erg groot was pas vandaag de gok gewaagd.

In eertse instantie leek het een tochtje met Swolland te worden, maar omdat daar de animo niet zo heel groot leek heb ik gekozen voor een solotocht richting Vierhouten.
Om 9.45 uur was ik op weg en als snel bleek dat de WNW wind nog behoorlijk stevig was en op de dijk richting IJsselbrug moest ik behoorlijk trappen .
Eenmaal in beschutting van de bossen ging het een stuk beter. Over de brede betonpaden en zo nu en dan een uitstapje naar het naastgelegen zandpad kwam ik na een kleine twee uur in Vierhouten waar de koffie wachtte.
Na de rust via Gortel en Tongeren weer terug met op de open stukken de wind schuin tegen. Met een kilometer of 60 op de teller begonnen de benen langzaam vol te lopen en tja......dan ben je wel alleen en is er van schuilen achter een brede rug geen sprake. Dan vult het hoofd zich langzaam met de klanken van Boudewijn de Groot's (geen familie) 'Jimmy' ook wel  'Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser'

Hoe sterk is de eenzame fietser
die kromgebogen over zijn stuur
tegen de wind
zichzelf een weg baant?

Ik baan mij met vermoeide benen een weg richting huis en pas als ik de rode spoorbrug weer over ben en in zuidelijke richting over de dijk fiets heb ik weer voordeel van de wind.
Met 85 km op de teller kom ik weer thuis, moe maar blij met de eerste kilometers van 2012.

MTB route Heerde en Calorieentocht

Via de luidsprekers knalt de Top2000 door de kamer. Ontegenzeggelijk betekend dit dat we zijn aangeland in de laatste week van het jaar en terwijl Jim Morrison The Doors aanvoert alsof ie niet al ruim 40 jaar heel erg dood ligt te zijn op Pere Lachaise in Parijs (ik heb het zelf gezien dit jaar) schrijf ik mijn laatste log van een lang fietsjaar.

Aangestoken door het MTB virus (eerder moest ik nog niet zoveel hebben van dat geploeter door het bos) toog ik vanochtend naar het Heerderstrand om daar de MTB-route te doen. Ondanks de harde wind stond ik om 09.45 aan het begin van de route net achter de pakeerplaats.
Nu heb ik uit betrouwbare bron dat deze route niet echt als zwaar of uitdagend te boek staat in MTB kringen maar voor mij was het pittig genoeg door de modder, mulle zandpaden en over hobbelige heidepaadjes in combinatie met de harde wind.
Het was lekker rustig in het bos en de 16 kilometer vlogen eigenlijk maar zo onder de Schwalbes door. In het laatste gedeelte bleek de routeaanduiding niet helemaal duidelijk maar uiteindelijk kwam ook dat goed.
Na nog een extra rondje via Heerde over de betonpaden vond ik het wel mooi en net voor de eerste buien was ik weer thuis.
Nu vraag ik me af wat ik de afgelopen winters toch heb zitten doen op mijn hometrainertje op zolder.

Afgelopen dinsdag begon het eigenlijk allemaal met de jaarlijkse Calorieëntoch van Swolland. Een tradionele tocht over de betonpaden van de Noord-Veluwe, hier en daar afgewisseld met onverharde paden of paadjes. 
De Calorieëntocht is ontstaan met als doel om de kerstcalorieen er weer snel af te fietsen en dat is zeker gelukt.
Om half 10 vertrokken 13 mannen van de Oude IJsselbrug, met de meest uiteenlopende mountainbikes waarvan ik sommige merken echt nog nooit had gezien. Een merk wat wel bekend was, Cannondale, was zelfs met 3 fietsen vertegenwoordigt, waarvan 2 exact dezelfde.
Via het Geboortebos kwamen we uit bij de Carpoolplaats bij Hattem, waar we Iris B. als enige dame en ATB afgevaardigde oppikten.
Hier zou ook Henk H. ,bijgenaamd 'Nestor' , aansluiten maar helaas van hem geen enkel spoor, gelukkig hielp hier de moderne communicatietechniek en een paar kilometer verderop konden we Henk toch verwelkomen compleet met nieuwe MTB.

Zo gingen we met een mooie groep van 15 mannen en 1 vrouw verder richting ons doel, de koffie in Vierhouten.
In een prima 'vetverbrandingstempo' rolden de kilometers onder ons vandaan over de nieuwe fietssnelwegen, gelukkig werden de brede betonpaden regelmatig afgewisseld met leuke en soms lastige bospaden waarop de groep toch met enige regelmaat uit elkaar werd getrokken. Gelukkig kon ik me redelijk van voren handhaven op de lastige stukjes en had ik weinig last van de naweeen van de valpartij van de zaterdag ervoor.
Eigenlijk zaten we voor we er erg in hadden aan de koffie bij de open haard in Vierhouten, hier nestelde Iris zich behaaglijk tussen Harry T. en de open haard in, die vervolgens spontaan uitging.
bij de open haard
Het vuurtje wakkert even aan maar dooft al vrij snel...........

De beloofde kerstverhalen van onze Nestor bleven helaas uit maar de koffie met de prima appelpuntjes vergoedden veel, helemaal om dat ie op kosten van de club werden geserveerd.
Terwijl Jan C. zich bekommerd om de open haard en Iris het pientere pookje verkeerd vastpakt word er vooral slap geouwehoerd rond de haard.
Ondanks al die gezelligheid moeten we toch ook weer verder en als Ruud W. de rekening heeft voldaan kunnen we weer op pad. Peter B besluit op eigen houtje verder te gaan, zodat we met z'n 15en de bospaden op gaan.

Het eerste stuk na de pauze is redelijk intensief en dat zorgt er opnieuw voor dat de groep uit elkaar wordt getrokken. Als we op een gegeven moment staan te wachten krijg ik opdracht een foto  
te maken van de ééneiige Cannondale tweeling. In de poging mijn mobiel te pakken verlies ik bijna mijn evenwicht, maar dankzij mijn fantastische lenigheid kan ik een tweede val in één week voorkomen, wat niet wegneemt dat de opmerkingen weer niet van de lucht zijn. Dan maar een mooie foto maken;

Tweeling
Twee voor de prijs van één................

Als de club weer compleet is kunnen we weer verder voor het restant van de tocht.
Het gaat de hele dag erg lekker en ik merk dat ik het jammer vind als we op een gegeven moment steeds verdre richting Hattem gaan, van mij had de tocht ook wel 100 km mogen zijn eigenlijk.
Dat gold zeker niet voor Nestor Henk wiens kalkoen nog wat zwaar op de maag lag maar die ook al heel lang niet op de MTB had gezeten, ook niet vergeten dat Henk die ochtend al helemaal uit Meppel was gekomen natuurlijk. Gelukkig wist Henk de tocht met hulp van clubgenoten wel degelijk uit te rijden en vervolgens weer terug naar Meppel te fietsen.......chapeua !
Als we ergens op een heideveld met een paar bomen aankomen moet er opnieuw een plaatje geschoten worden, nu van de hele groep:

1x gefotografeerd door Toerfietser;
Groep

En nog een keer door Harry T.;

ZOEK DE VERSCHILLEN !

Via de Philipsberg en Molecaten komen we uiteindelijk toch In Hattem waar Iris en Willem de auto opzoeken terwijl de rest koers zet richting de 'Rode Boog' over de IJssel.
Tot verassing van velen duw ik hier Henk over de top.........tja het kan verkeren !
Aan de andere kant van de spoorbrug neem ik afscheid van de rest en zet weer koers naar Zwolle zuid, weer een ervaring rijker een goede ervaring !

2011;
Nog twee dagen en dan is het (fiets)jaar 2011 voorbij.
Er van uitgaand dat ik vandaag de laatste kilometers heb gemaakt (de vooruitzichten voor zaterdag zijn niet geweldig) ben ik gekomen tot een totaal van 6682 km, een absoluut record voor mij.
Natuurlijk hebben de bijna 1100 kilometers van Parijs-Zwolle daar flink aan bijgedragen maar ook zonder die tocht had ik een nieuw record gehaald. Tot 2011 was 4511 km (in 2009) mijn 'All time high'.
Op 9 januari fietste ik mijn eerste kilometers dit jaar op de racefiets, een ritje naar Middel (gem.Olst/Wijhe) van 42.5 km.
De langste tocht van dit jaar was de 180 km lange rit van Criel-sur-Mer naar Brugge tijdens Parijs-Zwolle.
Het zwaarste was voor mij, als niet klimmer, het buitenland weekend in het Sauerland. Zwaar door het fietsen over vele heuvels en bergen, maar reuze gezellig door alles er om heen.
Parijs - Zwolle was een unieke gebeurtenis, die zeker voor herhaling vatbaar is.
Al met al een mooi fietsjaar.

2012;
Na het oudejaar volgt vanzelfsprekend een nieuwe.
Voor 2012 moeten er weer doelen gesteld worden en plannen gemaakt.
Allereerst wil ik deze winter, ijs en weder dienende, wekelijks blijven fietsen op de MTB en een beetje inhoud opbouwen voor het nieuwe wegseizoen.
Voor het buitenland weekend heb ik mij inmiddels al weer opgegeven en verder moet ik nog zien waar en hoeveel er gefietst gaat worden.
Weer een keer een echte berg beklimmen lijkt natuurlijk ook wel weer een uitdaging, tot nu toe is de Col d'Aspin (2009) mijn enige.
Ook Limburg wil ik graag weer een keer aandoen.

Maar allereerst wil ik in februari investeren in comfort op de fiets. Daarom ga ik in februari naar Jan Glorie, welbekend van zijn seminar bij De vrolijkheid in november, om een hele dag te kijken naar hoe ik op de fiets zit en waar er wat te verbeteren valt op zowel de racefiets als de MTB.
Kost een paar cent maar ik denk dat ik er wel baat bij ga hebben, ook gezien mijn regelmatig terugkerende knieklachten.

Het jaar zit erop, de oliebollen en het vuurwerk wachten........

AL MIJN TROUWE VOLGERS WENS IK EEN GEZELLIG UITEINDE EN EEN GEZOND EN SPORTIEF 2012
!

 

Op de MTB naar Nieuwebrug en...terug

Na een aantal weken van inactiviteit vanwege slecht weer en andere bezigheden werd het toch tijd om weer eens op de fiets te klimmen.
Het wintervet groeit hard aan in deze tijd (ik ben nogal een zoetekauw) dus  .............aan de bak!

Nu heb ik niet echt een 'geschiedenis' op de MTB, de tochtjes die ik  in het verleden heb gemaakt beperkten zich meestal tot een km of 50 op verharde wegen. Om een indruk te geven, slechts 10% van alle kilometers die ik op sportieve wijze heb gefietst in de afgelopen 5 jaar gingen op de MTB. Op de zand- en bospaden waagde ik mij al helemaal niet. Dat moest dus anders.
In de maand november heb ik mijn witte Stevens MTB fiets opgepimpt met hulp van een clubgenoot met iets meer technische kennis in zijn bagage . Zo werden de casstte, ketting, een voorblad (viel nog niet mee om de juiste te vinden), pedalen, trapas en de handle-bars vervangen en heb ik banden gemonteerd die beter geschikt zijn voor onverharde doeleinden.
Aan de fiets kan het niet liggen dus deze winter.

Gisteren (de zaterdag voor kerst) had Ruud W. een tochtje uitgezet van een kilometer of 60 richting de Lemelerberg met koffie bij de Nieuwebrug.
Om 9.10 was ik al bij De Vrolijkheid, die echter nog gesloten was. Ik besloot om nog een klein rondje te fietsen en weer te kijken, al snel fietste ik Harry T. tegemoet. Samen fietsen we weer naar de Vrolijkheid waar Harry's connecties met Ria (de uitbaatster) ervoor zorgde dat wij, ondanks dat de gesloten status van het cafè) toch aan de koffie konden.
In totaal 7 mannen, waaronder Jan S. die we al een tijdje hadden gemist bij de diverse tochten, gingen om half tien op pad.

Als we net goed en wel de stadsgrenzen van Zwolle achter ons hebben gelaten slaat het noodlot voor de eerste keer toe vandaag en helaas ben ik zelf het slachtoffer.
Op de niet heel brede Oude Dalfserweg wil een achteropkomende automobiliste ons passeren, maar zij twijfelt vrij lang voor ze het aandurft, pas al wij allemaal uiterst rechts achter elkaar fietsen haalt ze ons in. Op dat moment kom ik met mijn voorwiel op de rand van het asfalt en beland in de door de overvloedige regenval van de voorgaande nacht ineen  zachte blubberzooi veranderde berm en glij gelijk weg, met een harde klap beland ik op het asfalt en dat komt aan.......
Gelukkig kan Jan S.achter mij nog net overeind blijven en ook de automobiliste weet tijdig te stoppen. Zij bied nog hulp aan maar op dat moment heb ik best wel pijn en haar aanbod komt niet echt over......gemiste kans, want naar zeggen van Ruud mocht ze er wel wezen.
Na van de schrik bekomen te zijn gaan we snel verder, gelukkig lijkt het allemaal mee te vallen ; schaafwonden op de heup en rond de knie en scheenbeen, dikke en stijve knie, verder de lange Swolland broek, één winterhandschoen en èèn overschoen beschadigd. Gelukkig is er aan de fiets verder niets te zien en ik kan dus verder.

In de buurt van Hoonhorst aangekomen slaat het pechduiveltje weer toe, dit maal is Harry het slachtoffer, zijn achterband blijkt lek. Onder de dreiging van een naderende bui wordt de band verwisseld.
Regenboog
Bandenpech : De bui nadert, de regenboog gaat hem vooruit.

Net op het moment dat we weer op pad zijn barst de bui los, de temperatuur daalt een paar graden en dikke regendruppels vallen op ons neer. Zo fietsen we door de bossen rond Dalfsen in de richting van Dalmsholte. Gelukkig blijft het bui die ene bui en komt later de zon er zelfs nog bij.
Als we bij de Lemelerberg aankomen gaan Arnold van B en Henk G. de MTB-route op terwijl de overige vijf een snellere en eenvoudiger route naar de koffie nemen.
Als wij onze eerste kop koffie en het appelpuntje al op hebben komen Henk en Arnold binnen, ze zien er getekend uit.

Na de koffie fietsen we richting de Regge als Harry voor de tweede maal met pech wordt geconfronteerd. In een modderige strook grasland laat zijn body (van de fiets) het afweten, hij kan trappen wat ie wil maar komt geen meter meer vooruit. Helaas moet hij afstappen en het thuisfront bellen voor een taxi terug naar Zwolle, later blijkt dat hij nog dezelfde dag zijn fiets heeft kunnen laten repareren.
Ondertussen fietsen wij verder langs de Regge en met de stevige westenwind tegen beginnen bij mij de eerste vermoeidheids verschijnselen de kop op te steken.
Het fietsen op een mountainbike is toch een stuk intensiever dan op de smalle racebandjes.
Via Vilsteren en de stuw over de Vecht fietsen we weer richting Dalfsen en vervolgens Zwolle, op de Vechtdijk blijkt nog maar eens dat de westenwind behoorlijk stevig is en goed z'n best doet om ons tegen te houden, het lukt hem niet al moet ik zeggen dat het bij mij niet veel scheelde............

Thuisgekomen (Henk G. stond mij mentaal bij in de laatste 'zware' kilometers) neem ik de schade op van de valpartij en neem een lekker warm bad...............lopen blijkt nu even moeilijker dan fietsen.
Nu maar hopen dat ik a.s. dinsdag zover herstelt ben, dat ik de Calorieentocht kan fietsen en als ik dit schrijf denk ik dat dat wel gaat lukken.  

Slecht weer

December, het wegseizoen zit er nu toch echt op.
De mountainbike staat klaar om de bossen in te gaan, maar helaas is met het einde van het wegseizoen ook een eind gekomen aan het droge weer.

De komende week lijkt het er niet op dat ik pad kan; veel water en nog meer wind staat ons te wachten.
Dan maar de racefiets schoonmaken, een (wieler) boek lezen en hopen op betere tijden !