..................Welkom bij de Toerfietser Weblog...................
'Toerfietser' volgt de fietsbelevenissen van Hans de Groot, op de racefiets of de mountainbike.
Lekker ontspannen fietsen is voor mij belangrijker dan snelheid, het aantal afgelegde kilometers is voor mij belangrijker dan tijd die ik daarover doe!
Tevens ben ik geintereseerd in de verhalen achter het professionele wielrennen en ook hieraan zal ik zo nu en dan een blog wijden.
Heb je zin om te reageren op een log, klik dan op 'reacties' onder elke log.
Regelmatig vind je in het rechtermenu een Poll, het staat je vrij om hier aan deel te nemen.
In het scherm zijn de laatste 10 logs zichtbaar, kijk om alle logs te lezen in het maandarchief in het rechtermenu.
Ik zou zeggen.......kom geregeld langs en veel leesplezier !
'Toerfietser'
Bezoekers 2011
In 2011 werd op de Toerfietser Weblog in totaal 8639 keer een pagina bezocht.
Vooral in het vroege voorjaar en aan het begin van de zomer was er een piek.
Onderstaand het overzicht van 2012 :
Om de Beulakerwiede
Je moet het ijzer smeden als het heet is luidt een aloud gezegde. Natuurlijk gaat dat ook op voor fietsen en dan vooral als het op
de weersomstandigheden aankomt.
Zo was het gisteren misschien wel de mooiste dag van deze, tot nu toe erg tegenvallende, winter.
Een heldere, koude dag met niet al te veel wind. Als je dan op teletekst leest dat het al weer heel snel afgelopen is met dat fraaie weer dan moet je 'het ijzer smeden als het heet is' en gaan fietsen.
Gelukkig had ik deze week avonddienst en door de begintijd nog iets uit te stellen kon ik mooi mee met een ritje van een kilometer of 60 richting de Beulakerwiede.
In gezelschap van Ruud W. en Harry T. gingen we om 10.00 uur op pad. Via de Brinkhoek en Westerveld kwamen we in Stadshagen en daar namen we de dijk richting Hasselt.
Aan de rechterkant zagen we hoe op het water in de uiterwaarden van het Zwarte Water al een dun laagje ijs was gevormd.
Bij Hasselt volgdende we de dijk naar Genemuiden en al meanderend konden we genieten van de mooie winterse plaatjes, dankzij de strak blauwe lucht, het wit uitgeslagen riet en het silhouette van de kerktoren van Hasselt op de achtergrond.
Bij Genemuiden passeerden we een smal sluisbruggetje, waar bleek dat Harry's stuur wat aan de brede kant was.....het paste net !
Bij de pont van Genemuiden hoefden we niet lang te wachten omdat het veer direkt terug naar de andere kant moest om een ambulance over te zetten, de één z'n...............
Via de Oppen Swolle fietsen we door naar St. Jansklooster en vervolgens via de Ronduite naar de Blauwe Hand, helaas waren alle horeca gelegenheden gesloten en dus togen we verder richting Belt Schutsloot.
Voor we in Belt Schutsloot aankwamen werd eerst even een korte fotosessie ingelast, met o.a. het volgende resultaat;
Ook in Belt Schutsloot vonden we alle horeca gesloten en moesten we verder naar Zwartsluis.
In het Zwartewaterstadje konden we gelukkig wel terecht voor een kop koffie en een (bijzonder smakelijke) appelpunt.
Toen we weer op temperatuur waren en na een tweede bakkie, vertrokken we weer in de richting van Zwartewaterklooster, het pittoreske gehucht tussen Zwartsluis en Hasselt. Altijd leuk om door dit 'plaatje 'te fietsen.
Met het koude windje tegen fietsten we door de 'dikke koude lucht' weer richting Zwolle. Op de Vechtdijk begonnen de benen langzaam maar zeker vol te lopen en ik was dan ook blij om het bordje 'ZWOLLE' weer te zien.
Ter hoogte van Berkum nam ik afscheid van mijn lotgenoten en zette koers naar Zuid. Daar aangekomen had ik 78 kilometer op de teller en best lekker gefietst.
Na een douchje en een hapje eten wachtte de baas......dat dan weer wel !
Naar de Zwarte Dennen
Het beloofde gisteren een fraaie dag te worden voor wat het weer betrof. Weinig wind, droog en zo nu en dan een zonnetje bij een temperatuur van zo'n 5 a 6 graden.Het klopte allemaal al stond er wel weer meer wind dan ons beloofd was.
De tocht op de MTB ging gisteren richting De Zwarte Dennen met start bij De Vrolijkheid. Het werd dus een gecombineerde weg / bos tocht.
Als ik rond 09.00 uur de poort uitfiets hoor ik 'goedemorgen' achter mij...........buurman Henk G. in zijn Swolland outfit, gezeten op zijn MTB.
Ook Henk gaat mee en samen fietsen wij richting de startlocatie, omdat ik weet dat Henk nogal van doorfietsen houdt gooi ik er gelijk maar een redelijk tempo op en nu maar hopen dat Henk niet veel te vertellen heeft, want én hard fietsen én praten gaat bij mij niet altijd even soepel.
Toch praten we ronduit en fietsen lekker door tot Henk zegt dat ik er de gang wel aardig in heb en dat hij 's morgens vroeg liever rustig op gang komt...............Sjeez, als dat ik dat had geweten had ik natuurlijk gelijk kalm aan gedaan want dat past mij ook beter natuurlijk.
In een aanmerkelijk rustiger tempo bereiken we uiteindelijk Cafe De Vrolijkheid en tellen al 10 fietsen tegen de gevel, een beste opkomst.
Eenmaal binnen blijkt dat de afgelasting van een MTB tocht in Ermelo voor extra animo heeft gezorgd.
Na het traditionele bakkie leut gaan we met uiteindelijk 15 mannen op weg.
Via de Vechtbrug verlaten we Zwolle en onder het geluid van rollende MTB banden en keuvelende mannen trekken we het boerenland in.
We fietsen door de landerijen van Ruitenveen en De Meele om vervolgens richting Punthorst te gaan waar de MTB route door de Zwarte Dennen op ons wacht.
Net voor we de bossen bereiken besluit Herman v.d. W. zijn eigen weg te gaan en verlaat de groep.
Bij het begin van de MTB route splitst de groep zich in de 2 gedeelten; de 'doorfietsers' die de hele route zullen pakken en de 'toeristen' die een gedeelte van de MTB-route doen, vanzelfsprekend voel ik mij meer thuis bij de 2e groep.
Al snel nadat we de verharde weg hebben verlaten blijkt maar weer hoe veel intensiever het fietsen op de zand en bospaden is, gelijk vliegt de hartslag omhoog en opperste concentrtaie is vereist.
Omdat ik in mijn leven nog niet heel veel heb ge-mountainbiked kom ik zo nu en dan nog wel wat specifieke MTB techniek tekort. Dit uit zich vooral in.... laten we zeggen ietwat ongelukkige valpartijtjes.
Gisteren waren het er twee; de eerste maal probeerde ik een aantal mannen te passeren in een poging aansluiting te vinden bij de demarage van Harry B., hierbij koos ik een weg die niet echt goed fietsbaar was en een landing op de vochtige met bladeren bedekte bodem was mijn deel.
Nadat ik mij had hersteld en weer lekker in het ritme zat werd ik nog een keer opgehouden door een plotselinge stop van Hans D. nu wist ik niet tijdig uit mijn pedaal te komen en opnieuw maakte ik kennis met de vloerbedekking van De Zwarte Dennen.
Gelukkig bleven beide valletjes zonder schade of pijn en bovendien bleek tot mijn grote genoegen dat ik vandaag niet de enige was die niet op het zadel wist te blijven zitten..............
Na de kilometers door de bossen komen we weer uit op de verharde weg, waar we even wachten op de 'doorfietsers' om vervolgens samen op weg te gaan naar de koffie bij Het Witte Peerd in Nieuwleusen.
Daar aangekomen is er even angst dat het etablissiment gesloten is, maar deze angst blijkt onterecht.
Als we binnentreden lijkt het café in eerste instantie uitgestorven maar als we éénmaal zitten komt de waard (zo één die al lang met de VUT had gekund maar het allemaal nog zo graag doet) binnen om ons te voorzien van koffie of warme chocolademelk.
Ook in het café is er sprake van een tweedeling in de groep;
Er is een groep waar op nivo wordt gepraat;
En er is een tweede groep die gelijk plaatst neemt aan de stamtafel, daar kan dus weinig zinnigs van komen.
Eigenlijk zat iedereen wel op z'n plek, alleen Jan C. kon, naar eigen zeggen, het nivo van de eerste groep niet helemaal aan.
Gezien zijn outfit (een behoorlijk belegen Swolland tenue dat eigenlijk alleen nog maar gedragen wordt in Afrika) hoort hij ook eigenlijk aan de andere tafel.
Maar Jan had in ieder geval wel een Swolland tenue aan, er waren ook nog een aantal 'dissidenten' in een geheel andere outfit. Om de identiteit van deze heren te respecteren, van hun alleen de initialen hier; H.K. , J.S. en W.H.
Na twee koppen koffie vertrekt de groep weer richting Zwolle, alleen Wim H. verlaat Nieuwleusen van een andere kant.
Via Dalfsen, Ankum en de vistrap komen we weer aan de zuidzijde van de Vecht.
De noordwesten wind is nog behoorlijk hinderlijk op de terugweg maar uiteindelijk bereiken we Berkum waar een gedeelte richting De Vrolijkheid gaat voor een 'hersteldrankje' terwijl de rest koers zet naar Zwolle-zuid of andere oorden.
Ik behoor tot 'de rest' en éénmaal thuisgekomen maak ik onmiddelijk de MTB en mijzelf schoon en maak me op voor het vieren van de verjaardag van m'n dochter, mijn hersteldrankjes volgen nog.........
Vallen
Soms, heel soms wil ik nog wel eens een keertje onderuit gaan met de fiets. De ene keer is het pure pech, de andere keer een klein beetje onhandigheid.
Gelukkig blijkt uit de volgende filmpjes dat ik niet de enige ben !!!
Conclusie..............vallen hoort erbij !
Eerste kilometers van 2012
Vandaag, zondag 8 januari 2012, zijn de eerste kilometers onder de wielen weggerold.
Na een bijzonder onstuimige week met 2 stormen en veel problemen met hoogwater, kwam de atmosfeer gedurende het weekend langzaam tot rust. Omdat de kans op buien op zaterdag nog erg groot was pas vandaag de gok gewaagd.
In eertse instantie leek het een tochtje met Swolland te worden, maar omdat daar de animo niet zo heel groot leek heb ik gekozen voor een solotocht richting Vierhouten.
Om 9.45 uur was ik op weg en als snel bleek dat de WNW wind nog behoorlijk stevig was en op de dijk richting IJsselbrug moest ik behoorlijk trappen .
Eenmaal in beschutting van de bossen ging het een stuk beter. Over de brede betonpaden en zo nu en dan een uitstapje naar het naastgelegen zandpad kwam ik na een kleine twee uur in Vierhouten waar de koffie wachtte.
Na de rust via Gortel en Tongeren weer terug met op de open stukken de wind schuin tegen. Met een kilometer of 60 op de teller begonnen de benen langzaam vol te lopen en tja......dan ben je wel alleen en is er van schuilen achter een brede rug geen sprake. Dan vult het hoofd zich langzaam met de klanken van Boudewijn de Groot's (geen familie) 'Jimmy' ook wel 'Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser'
Hoe sterk is de eenzame fietser
die kromgebogen over zijn stuur
tegen de wind
zichzelf een weg baant?
Ik baan mij met vermoeide benen een weg richting huis en pas als ik de rode spoorbrug weer over ben en in zuidelijke richting over de dijk fiets heb ik weer voordeel van de wind.
Met 85 km op de teller kom ik weer thuis, moe maar blij met de eerste kilometers van 2012.
MTB route Heerde en Calorieentocht
Via de luidsprekers knalt de Top2000 door de kamer. Ontegenzeggelijk betekend dit dat we zijn aangeland in de laatste week van het jaar en terwijl Jim Morrison The Doors aanvoert alsof ie niet al ruim 40 jaar heel erg dood ligt te zijn op Pere Lachaise in Parijs (ik heb het zelf gezien dit jaar) schrijf ik mijn laatste log van een lang fietsjaar.
Aangestoken door het MTB virus (eerder moest ik nog niet zoveel hebben van dat geploeter door het bos) toog ik vanochtend naar het Heerderstrand om daar de MTB-route te doen. Ondanks de harde wind stond ik om 09.45 aan het begin van de route net achter de pakeerplaats.
Nu heb ik uit betrouwbare bron dat deze route niet echt als zwaar of uitdagend te boek staat in MTB kringen maar voor mij was het pittig genoeg door de modder, mulle zandpaden en over hobbelige heidepaadjes in combinatie met de harde wind.
Het was lekker rustig in het bos en de 16 kilometer vlogen eigenlijk maar zo onder de Schwalbes door. In het laatste gedeelte bleek de routeaanduiding niet helemaal duidelijk maar uiteindelijk kwam ook dat goed.
Na nog een extra rondje via Heerde over de betonpaden vond ik het wel mooi en net voor de eerste buien was ik weer thuis.
Nu vraag ik me af wat ik de afgelopen winters toch heb zitten doen op mijn hometrainertje op zolder.
Afgelopen dinsdag begon het eigenlijk allemaal met de jaarlijkse Calorieëntoch van Swolland. Een tradionele tocht over de betonpaden van de Noord-Veluwe, hier en daar afgewisseld met onverharde paden of paadjes.
De Calorieëntocht is ontstaan met als doel om de kerstcalorieen er weer snel af te fietsen en dat is zeker gelukt.
Om half 10 vertrokken 13 mannen van de Oude IJsselbrug, met de meest uiteenlopende mountainbikes waarvan ik sommige merken echt nog nooit had gezien. Een merk wat wel bekend was, Cannondale, was zelfs met 3 fietsen vertegenwoordigt, waarvan 2 exact dezelfde.
Via het Geboortebos kwamen we uit bij de Carpoolplaats bij Hattem, waar we Iris B. als enige dame en ATB afgevaardigde oppikten.
Hier zou ook Henk H. ,bijgenaamd 'Nestor' , aansluiten maar helaas van hem geen enkel spoor, gelukkig hielp hier de moderne communicatietechniek en een paar kilometer verderop konden we Henk toch verwelkomen compleet met nieuwe MTB.
Zo gingen we met een mooie groep van 15 mannen en 1 vrouw verder richting ons doel, de koffie in Vierhouten.
In een prima 'vetverbrandingstempo' rolden de kilometers onder ons vandaan over de nieuwe fietssnelwegen, gelukkig werden de brede betonpaden regelmatig afgewisseld met leuke en soms lastige bospaden waarop de groep toch met enige regelmaat uit elkaar werd getrokken. Gelukkig kon ik me redelijk van voren handhaven op de lastige stukjes en had ik weinig last van de naweeen van de valpartij van de zaterdag ervoor.
Eigenlijk zaten we voor we er erg in hadden aan de koffie bij de open haard in Vierhouten, hier nestelde Iris zich behaaglijk tussen Harry T. en de open haard in, die vervolgens spontaan uitging.
Het vuurtje wakkert even aan maar dooft al vrij snel...........
De beloofde kerstverhalen van onze Nestor bleven helaas uit maar de koffie met de prima appelpuntjes vergoedden veel, helemaal om dat ie op kosten van de club werden geserveerd.
Terwijl Jan C. zich bekommerd om de open haard en Iris het pientere pookje verkeerd vastpakt word er vooral slap geouwehoerd rond de haard.
Ondanks al die gezelligheid moeten we toch ook weer verder en als Ruud W. de rekening heeft voldaan kunnen we weer op pad. Peter B besluit op eigen houtje verder te gaan, zodat we met z'n 15en de bospaden op gaan.
Het eerste stuk na de pauze is redelijk intensief en dat zorgt er opnieuw voor dat de groep uit elkaar wordt getrokken. Als we op een gegeven moment staan te wachten krijg ik opdracht een foto
te maken van de ééneiige Cannondale tweeling. In de poging mijn mobiel te pakken verlies ik bijna mijn evenwicht, maar dankzij mijn fantastische lenigheid kan ik een tweede val in één week voorkomen, wat niet wegneemt dat de opmerkingen weer niet van de lucht zijn. Dan maar een mooie foto maken;
Twee voor de prijs van één................
Als de club weer compleet is kunnen we weer verder voor het restant van de tocht.
Het gaat de hele dag erg lekker en ik merk dat ik het jammer vind als we op een gegeven moment steeds verdre richting Hattem gaan, van mij had de tocht ook wel 100 km mogen zijn eigenlijk.
Dat gold zeker niet voor Nestor Henk wiens kalkoen nog wat zwaar op de maag lag maar die ook al heel lang niet op de MTB had gezeten, ook niet vergeten dat Henk die ochtend al helemaal uit Meppel was gekomen natuurlijk. Gelukkig wist Henk de tocht met hulp van clubgenoten wel degelijk uit te rijden en vervolgens weer terug naar Meppel te fietsen.......chapeua !
Als we ergens op een heideveld met een paar bomen aankomen moet er opnieuw een plaatje geschoten worden, nu van de hele groep:
1x gefotografeerd door Toerfietser;
En nog een keer door Harry T.;
ZOEK DE VERSCHILLEN !
Via de Philipsberg en Molecaten komen we uiteindelijk toch In Hattem waar Iris en Willem de auto opzoeken terwijl de rest koers zet richting de 'Rode Boog' over de IJssel.
Tot verassing van velen duw ik hier Henk over de top.........tja het kan verkeren !
Aan de andere kant van de spoorbrug neem ik afscheid van de rest en zet weer koers naar Zwolle zuid, weer een ervaring rijker een goede ervaring !
2011;
Nog twee dagen en dan is het (fiets)jaar 2011 voorbij.
Er van uitgaand dat ik vandaag de laatste kilometers heb gemaakt (de vooruitzichten voor zaterdag zijn niet geweldig) ben ik gekomen tot een totaal van 6682 km, een absoluut record voor mij.
Natuurlijk hebben de bijna 1100 kilometers van Parijs-Zwolle daar flink aan bijgedragen maar ook zonder die tocht had ik een nieuw record gehaald. Tot 2011 was 4511 km (in 2009) mijn 'All time high'.
Op 9 januari fietste ik mijn eerste kilometers dit jaar op de racefiets, een ritje naar Middel (gem.Olst/Wijhe) van 42.5 km.
De langste tocht van dit jaar was de 180 km lange rit van Criel-sur-Mer naar Brugge tijdens Parijs-Zwolle.
Het zwaarste was voor mij, als niet klimmer, het buitenland weekend in het Sauerland. Zwaar door het fietsen over vele heuvels en bergen, maar reuze gezellig door alles er om heen.
Parijs - Zwolle was een unieke gebeurtenis, die zeker voor herhaling vatbaar is.
Al met al een mooi fietsjaar.
2012;
Na het oudejaar volgt vanzelfsprekend een nieuwe.
Voor 2012 moeten er weer doelen gesteld worden en plannen gemaakt.
Allereerst wil ik deze winter, ijs en weder dienende, wekelijks blijven fietsen op de MTB en een beetje inhoud opbouwen voor het nieuwe wegseizoen.
Voor het buitenland weekend heb ik mij inmiddels al weer opgegeven en verder moet ik nog zien waar en hoeveel er gefietst gaat worden.
Weer een keer een echte berg beklimmen lijkt natuurlijk ook wel weer een uitdaging, tot nu toe is de Col d'Aspin (2009) mijn enige.
Ook Limburg wil ik graag weer een keer aandoen.
Maar allereerst wil ik in februari investeren in comfort op de fiets. Daarom ga ik in februari naar Jan Glorie, welbekend van zijn seminar bij De vrolijkheid in november, om een hele dag te kijken naar hoe ik op de fiets zit en waar er wat te verbeteren valt op zowel de racefiets als de MTB.
Kost een paar cent maar ik denk dat ik er wel baat bij ga hebben, ook gezien mijn regelmatig terugkerende knieklachten.
Het jaar zit erop, de oliebollen en het vuurwerk wachten........
AL MIJN TROUWE VOLGERS WENS IK EEN GEZELLIG UITEINDE EN EEN GEZOND EN SPORTIEF 2012
!
Op de MTB naar Nieuwebrug en...terug
Na een aantal weken van inactiviteit vanwege slecht weer en andere bezigheden werd het toch tijd om weer eens op de fiets te klimmen.
Het wintervet groeit hard aan in deze tijd (ik ben nogal een zoetekauw) dus .............aan de bak!
Nu heb ik niet echt een 'geschiedenis' op de MTB, de tochtjes die ik in het verleden heb gemaakt beperkten zich meestal tot een km of 50 op verharde wegen. Om een indruk te geven, slechts 10% van alle kilometers die ik op sportieve wijze heb gefietst in de afgelopen 5 jaar gingen op de MTB. Op de zand- en bospaden waagde ik mij al helemaal niet. Dat moest dus anders.
In de maand november heb ik mijn witte Stevens MTB fiets opgepimpt met hulp van een clubgenoot met iets meer technische kennis in zijn bagage . Zo werden de casstte, ketting, een voorblad (viel nog niet mee om de juiste te vinden), pedalen, trapas en de handle-bars vervangen en heb ik banden gemonteerd die beter geschikt zijn voor onverharde doeleinden.
Aan de fiets kan het niet liggen dus deze winter.
Gisteren (de zaterdag voor kerst) had Ruud W. een tochtje uitgezet van een kilometer of 60 richting de Lemelerberg met koffie bij de Nieuwebrug.
Om 9.10 was ik al bij De Vrolijkheid, die echter nog gesloten was. Ik besloot om nog een klein rondje te fietsen en weer te kijken, al snel fietste ik Harry T. tegemoet. Samen fietsen we weer naar de Vrolijkheid waar Harry's connecties met Ria (de uitbaatster) ervoor zorgde dat wij, ondanks dat de gesloten status van het cafè) toch aan de koffie konden.
In totaal 7 mannen, waaronder Jan S. die we al een tijdje hadden gemist bij de diverse tochten, gingen om half tien op pad.
Als we net goed en wel de stadsgrenzen van Zwolle achter ons hebben gelaten slaat het noodlot voor de eerste keer toe vandaag en helaas ben ik zelf het slachtoffer.
Op de niet heel brede Oude Dalfserweg wil een achteropkomende automobiliste ons passeren, maar zij twijfelt vrij lang voor ze het aandurft, pas al wij allemaal uiterst rechts achter elkaar fietsen haalt ze ons in. Op dat moment kom ik met mijn voorwiel op de rand van het asfalt en beland in de door de overvloedige regenval van de voorgaande nacht ineen zachte blubberzooi veranderde berm en glij gelijk weg, met een harde klap beland ik op het asfalt en dat komt aan.......
Gelukkig kan Jan S.achter mij nog net overeind blijven en ook de automobiliste weet tijdig te stoppen. Zij bied nog hulp aan maar op dat moment heb ik best wel pijn en haar aanbod komt niet echt over......gemiste kans, want naar zeggen van Ruud mocht ze er wel wezen.
Na van de schrik bekomen te zijn gaan we snel verder, gelukkig lijkt het allemaal mee te vallen ; schaafwonden op de heup en rond de knie en scheenbeen, dikke en stijve knie, verder de lange Swolland broek, één winterhandschoen en èèn overschoen beschadigd. Gelukkig is er aan de fiets verder niets te zien en ik kan dus verder.
In de buurt van Hoonhorst aangekomen slaat het pechduiveltje weer toe, dit maal is Harry het slachtoffer, zijn achterband blijkt lek. Onder de dreiging van een naderende bui wordt de band verwisseld.
Bandenpech : De bui nadert, de regenboog gaat hem vooruit.
Net op het moment dat we weer op pad zijn barst de bui los, de temperatuur daalt een paar graden en dikke regendruppels vallen op ons neer. Zo fietsen we door de bossen rond Dalfsen in de richting van Dalmsholte. Gelukkig blijft het bui die ene bui en komt later de zon er zelfs nog bij.
Als we bij de Lemelerberg aankomen gaan Arnold van B en Henk G. de MTB-route op terwijl de overige vijf een snellere en eenvoudiger route naar de koffie nemen.
Als wij onze eerste kop koffie en het appelpuntje al op hebben komen Henk en Arnold binnen, ze zien er getekend uit.
Na de koffie fietsen we richting de Regge als Harry voor de tweede maal met pech wordt geconfronteerd. In een modderige strook grasland laat zijn body (van de fiets) het afweten, hij kan trappen wat ie wil maar komt geen meter meer vooruit. Helaas moet hij afstappen en het thuisfront bellen voor een taxi terug naar Zwolle, later blijkt dat hij nog dezelfde dag zijn fiets heeft kunnen laten repareren.
Ondertussen fietsen wij verder langs de Regge en met de stevige westenwind tegen beginnen bij mij de eerste vermoeidheids verschijnselen de kop op te steken.
Het fietsen op een mountainbike is toch een stuk intensiever dan op de smalle racebandjes.
Via Vilsteren en de stuw over de Vecht fietsen we weer richting Dalfsen en vervolgens Zwolle, op de Vechtdijk blijkt nog maar eens dat de westenwind behoorlijk stevig is en goed z'n best doet om ons tegen te houden, het lukt hem niet al moet ik zeggen dat het bij mij niet veel scheelde............
Thuisgekomen (Henk G. stond mij mentaal bij in de laatste 'zware' kilometers) neem ik de schade op van de valpartij en neem een lekker warm bad...............lopen blijkt nu even moeilijker dan fietsen.
Nu maar hopen dat ik a.s. dinsdag zover herstelt ben, dat ik de Calorieentocht kan fietsen en als ik dit schrijf denk ik dat dat wel gaat lukken.
Slecht weer
December, het wegseizoen zit er nu toch echt op.
De mountainbike staat klaar om de bossen in te gaan, maar helaas is met het einde van het wegseizoen ook een eind gekomen aan het droge weer.
De komende week lijkt het er niet op dat ik pad kan; veel water en nog meer wind staat ons te wachten.
Dan maar de racefiets schoonmaken, een (wieler) boek lezen en hopen op betere tijden !
Swolsebostocht en 1e rit op MTB
Gisteren was het weer zover ; de TC Swolland 'Swolse Bos Tocht' vanuit Wapenveld.
Net als andere keren mocht ik samen met Harry B. en Ruud W. de fietsers voorzien van sportdrank en een versnapering op de 1e verzorgingspost, nabij de Wezepsche Heide.
Na het klaarzetten van het materiaal, het uitpakken van chocoladerepen en het aanlengen en inschenken van de sportdrank komen langzaam maar zeker de eerste van de in totaal 800 deelnemers langs de tafel.
Vanaf dat moment hebben we geen rust meer, de de ene emmer sportdrank na de andere word leeggeschonken in de gereedstaande bekers en Ruud moet serieus aan de bak om de doos met uitgepakte chocolade repen op nivo te houden.
Tussen half elf en elf uur is het absoluut spitsuur en op een gegeven moment komen we zelfs droog te staan omdat de toeloop simpelweg te groot is.
Als de ergste drukte over lijkt te zijn blijkt dat we zo goed als door onze voorraad sportdrank heen zijn en dat terwijl er nog steeds velen onderweg zijn.
De enige oplossing is om de drank steeds meer aan te lengen, wat uiteindelijk betekent dat de laatste fietsers het moeten doen met een bekertje water (................).
Gelukkig vatten ze het sportief op.
Als we de boel weer hebben opgebroken vertrekken we naar de kantine van WZC, het zenuwcentrum van de tocht. Hier genieten we van de traditionele kop erwtensoep en praten nog wat na."
Dan volgt ook een tragisch bericht.
Een van de deelnemers blijkt in de laatste kilometers te zijn getroffen door een hartstilstand. Pas de volgende dag hoor ik dat hij ondanks een reanimatiepoging blijkt te zijn overleden.
Een zwarte schaduw over een verder zo mooie tocht en mijn gedachten gaan uit naar de nabestaanden.
De zondag heb ik gereserveerd om zelf de eerste kilometers op de MTB te maken maar als ik 's morgens naar buiten kijk is de wereld wel erg klein. Ik doe dan ook rustig aan en pas om een uur of half twaal vertrek ik naar de Veluwe om daar een rondje te gaan fietsen.
In de bossen is de mist zo mogelijk nog dikker maar toch kan ik nog een redelijk stuk vooruitkijken al moet gezegd, de orientatie wordt er niet beter op met dit soort omstandigheden.
Toch fiets ik ongeveer 40 km door deze spookachtige wereld. Wat opvalt is dat het toch wel een hele overgang is van de racefiets naar de MTB. Ik heb na een kilometer of 10 al pijn in de bovenbenen.......
Wel heb ik ook goed nieuws. Zoals bij velen wel bekend heb ik altijd vrij gauw last van koude voeten, wat het plezier in het winterse fietsen vaak snel verpest voor mij. Nu zag ik begin deze week op de Rose website "zehenwarmer' oftwel een soort koolstofpad die je op de bovenkant of onderkant van je sok plakt en die je tenen tot 6 uur warm houd. Daar moest ik het mijne van weten, dus gelijk een aantal besteld en uitgeprobeerd.
Uit de verpakking halen, even een minuutje laten activeren, plakken en fietsen. Op de ene voet bovenop geplakt, op de andere onder de voet, dat eerste zit een stuk prettiger.
Ik moet zeggen dat de eerste indruk positief is, ik heb vandaag geen koude tenen gehad dus ik ga die dingen zeker vaker gebruiken..
De laatste op de racefiets
Onder opnieuw geweldige weersomstandigheden (wel koud) hebben we zaterdag de laatste tocht op de racefiets voor 2012 gereden in Swolland verband.
Ruud W. had opnieuw een ritje naar het oosten gepland en met 9 mannen vertrokken we om half tien bij de Vrolijkheid.
Met Wim H. en Ruud op kop vertrokken we via de Vechtbrug richting de Hessenweg. Er stond een matige oostenwind maar Wim H. maakt dat niet zoveel uit, die trapte wel stevig door.
Het betekende wel dat degenen naast hem het over het algemeen niet zo lang volhielden.
Via de Dalfsen, langs de Vecht naar de Stuw bij Oudleusen. Daar de Vecht over en vervolgens via Vilsteren naar Nieuwebrug.
Via de fraaie omgeving bij Archem komen we uit bij de Hammerweg waar Wim H ons verlaat en linksaf terug naar huis fietst, wij gaan rechtsaf met z'n achten.
Inmiddels had ik al behoorlijk koude tenen en verlangde al wel naar de koffie, maar eerst moesten we nog naar Den Ham, Daarle en Hellendoorn alvorens we bij Cafe Restaurant de Haarlerberg in Haarle aan de koffie konden.
Gelukkig hadden ze daar vloerverwarming en met de sokken op de tegels waren de tenen zo weer warm.
Na de pauze fietsen we richting Okkenbroeck, maar na een 10-tal kilometers is er een lekke band voor Gerrit L.
Als het binnenbandje verwisseld is en weer opgepompt knapt de afsluiter van het ventieltje eraf en kan Gerrit weer opnieuw beginnen. Op de één of andere manier gaat het banden wisselen dit jaar niet altijd vanzelf, ik kan er over meepraten net als mijn naamgenoot Hans K.
Zelfs het paard toont interesse in de lekke band van Gerrit
De tweede poging slaagt gelukkig en na een kwartiertje kunnen we weer op pad.
Ondertussen voel ik dat de benen aardig vermoeid raken, een probleem wat ik wel vaker heb als ik de week er voor vroege dienst heb gehad en aanmerkelijk minder slaap heb gehad dan normaal.
Via Nw.Heeten, Lettele en Wesepe fietsten we met de wind in de rug weer richting het noorden.
We passeren Broekland om vervolgens via de Elshof en enkele fijne klinkerwegen Lierderholthuis binnen te fietsen.
Vandaag komen we, voor mij in ieder geval, aan de goede kant weer in Zwolle. Via het fietspad langs de Nieuwe Wetering komen we aan in Zwolle-zuid waar de groep in tweeen valt.
Ik fiets met Gerrit langs de Sekdoornplas richting de Oude Mars terwijl de rest verder gaat richting noord.
Thuis aangekomen heb ik behoorlijk 'volle' benen, het was mooi geweest.
Met 116 km op de teller toch weer een mooie route gefietst onder prachtige omstandigheden.
Volgende week zaterdag de tweede Swolsebostocht van 2011, dan dus niet op de fiets, maar de post bemannen bij de carpoolplaats bij de A50.
Hopen dat we ook dan nog kunnen genieten van mooi, droog weer !
Lente in november
Droog, 16 graden en een zwakke tot matige oostenwind dat waren de voorspellingen voor zaterdag 5 november 2011.
Met de MTB helemaal startklaar in de schuur toch maar weer een tocht op de weg, dat gehobbel door de bossen komt vast nog wel deze winter.
Ruud W. had voor deze zaterdag een rit van ca. 95 km in oostelijke richting uitgezet en kreeg 6 man met zich mee ; Harry T. , Toon O. , Hans K. , Bert G. , Cor W. en ondergetekende.
Vooral Cor had er schijnbaar flink zin in vandaag, want hij kondigde aan er eens flink aan te trekken.
Iets na half tien gaan we op pad en voor de verandering begin ik eens een keer naast Ruud aan de kop van de groep.
Via Berkum en Herfte verlaten we de gemeente Zwolle en zetten koers richting Dalfsen.
Ondanks de prima temperatuur is het natuurlijk wel gewoon herfst.
De vele gevallen bladeren op de fietspaden getuigen daarvan en natuurlijk de fraaie herfstkleuren van al het blad dat de strijd met de zwaartekracht vooralsnog wist te winnen.
Als we de Rechterensedijk opdraaien besluiten Ruud en ik de kop over te doen aan Harry en Toon, het moet gezegd het ziet er stijlvol uit............
We fietsen in een vrij rechte lijn door richting 'de oost', passeren het fraaie kerkdorpje Vilsteren en verderop manege Het Laar, waar een MTB tocht plaatsvind. Hier zijn vast de nodige Swollanders van start gegaan, zien doen we ze echter niet.
In Ommen nemen Ruud en ik de kop weer over en fietsen we via de Beerzerbulten verder richting Beerze, net voor we in het prachtig gelegen en onderhouden gehucht aankomen moet Bert G. plassen. Het zal niet de laatste keer zijn....... zeikerd 
.
Het geeft mij wel even de tijd om nog maar eens een plaatje te schieten.
Nadat we weer zijn opgestapt passeren we even verderop de Twentseweg om verder te gaan richting Hardenberg via De Oldemeyer.
Dit keer fietsten we echter niet via de Oldemeyerweg maar dwars door het bos via een prachtig aangelegd, 6.5 km lang fietspad, dat afwisselend schuil gaat onder een laag blad of een fluweelzacht laagje bruine dennenaalden. Het hoogtepunt van de rit.
Nadat Bert nog een keer heeft geplast bereiken we uiteindelijk lunchroom De Koffiepot in Hardenberg waar we even genieten van een welverdiende pauze en, hoe verrassend, koffie met appelgebak.
De stemming zit er goed in en menig kwinkslag rolt over de tafel met, als zo vaak, Cor als zowel de aangever als het 'slachtoffer'.
Als Harry de appeltaart heeft afgerekend en ik de koffie (het tweede bakkie was gelukkig gratis....) kunnen we weer op pad, echter niet voor dat Bert nog een keer de blaas heeft geleegd.
Via Slagharen en Rheezervheen fietsen we weer in westelijke richting, nu dus met de oostenwind lekker in de rug. Dat is voor Cor reden om zijn belofte 'er eens flink aan te trekken' gestalte te geven, bijna onopvallend fietst hij naar voren waar hij de koppositie overneemt van Harry.
De terugweg gaat eigenlijk bijna vanzelf, windje in de rug, lekker temperatuurtje.....er is eigenlijk niets wat ons ophoudt, behalve een plaspauze van Bert dan.
Zo 'knallen' we lekker door en via OudLeusen, Dalfsen en Ankum komen we bij de vistrap over de Vecht, hier heb ik het geluk dat ik als enige niet wordt opgehouden en dat geeft mij de kans om een actiefoto te maken van een aantal van ons;
Via een laatste stukje zuidelijke Vechtdijk, Het Nieuwe Verlaat en de Kranenburgweg komen we uiteindelijk na 95 km weer aan bij De Vrolijkheid waar we nog een 'hersteldrankje' nuttigen om daarna, in korte mouwen, naar huis te fietsen.
Het zal aan de weergoden liggen of er nog meer kilometers op de weg volgen maar deze pakken ze ons niet meer af.............
Solo Herfsttour
Door het aanhoudende redelijke weer, is het fietsen op de weg nog steeds mogelijk. Helaas kon ik afgelopen zaterdag niet deelnemen aan de tocht met de Swolland heren ( om niet nader te noemen redenen ).
Daarom vandaag maar een tocht alleen gefietst om toch nog een beetje te kunnen genieten van de herfstkleuren, die nu op het mooist geraken, en om toch ook maar die 6000 km alvast vol te maken. Met de teller op 5977 moest dat vandaag toch gaan lukken.
Om half 9 vertrek ik voor een tocht van 100+ richting Deventer en Apeldoorn, er staat iets meer wind dan gisteren. Toen kon ik zonder enig probleem de bladeren in de tuin bij elkaar vegen terwijl ik ze nu wel degelijk over de plaats zie tollen.
Met wind tegen fiets ik via Laag Zuthem en De Kolckhof in de richting van Elshof, ik steek de Raalterweg over en via Middel komik terecht in Diepenveen en vervolgens in Deventer, op de Brink nog wel.......
Echt veel leven is er nog niet en snel fiets ik door, de IJsselbrug over richting Twello.
Ik doe het lekker rustig aan, vandaag kan ik mij immers niet verschuilen achter de brede Swolland ruggen en eigenlijk moet ik dus de hele weg op kop rijden...........
Aan de ander kant van de IJssel fiets ik via Wilp / Achterland richting Beekbergen, onderweg geniet ik van de herfstkleuren aan de bomen en ondanks het bewolkte weer heb ik er best schik van vandaag.
Na het 'ronden' van achtereenvolgens de A1 en de A50 kom ik in Lieren en als ik vervolgens doorfiets naar Beekbergen begint de weg behoorlijk op te lopen.......ik heb de Veluwe bereikt.
Inmiddels heb ik al wel behoorlijk trek in koffie gekregen maar in Beekbergen kan ik zo snel niets vinden en ik besluit nog een stuk door te fietsen.
Via Hoog Buurlo en Assel bereik ik uiteindelijk Hoog Soeren en hier geniet ik van koffie met appeltaart, met 72 km op de teller ben ik er wel aan toe.
Na een halfuurtje ga ik verder. Ondanks dat het geen zonnig weer is, is het toch redelijk druk op de fietspaden. Iedereen wil blijkbaar in het bos genieten van de herfstkleuren.
Vanaf Hoog Soeren fiets ik naar Uddel via de lekkere afdaling van de Aardhuisweg, vervolgens door naar Staverden.
Als ik richting Elspeet fiets begin ik mijn benen inmiddels behoorlijk te voelen en in plaats van via Nunspeet en 't Harde, besluit ik in een rechte lijn van Elspeet naar Zwolle terug fietsen, scheel toch weer een paar kilometer denk ik.........
Zo gedacht, zo gedaan en via Vierhouten, de Zuidweg, Hattem en de nieuwe spoorbrug kom ik weer in Zwolle
Thuis gekomen heb ik 136 km op de teller, ruimschoots genoeg om de grens van 6000 km te passeren. Sterker nog.....de 6100 is ook al gepasseerd.
Moe ben ik wel en, eerlijk is eerlijk, met de Swolland jongens is het wel een stuk ontspannender en.....gezelliger !
Fraaie dag voor nog een wegtocht naar Vierhouten
Na het prachtige weer van vorige weekend, was het vandaag weer raak. Een helderblauwe hemel, ZO-wind en een graadje of 10.
Ideaal weer voor een tocht op de weg.
Ruud W. had, waarschijnlijk ivm de nog koude ochtendtemperaturen, de starttijd verplaatst naar 9.30 en ons uitgenodigd voor een tocht van ongeveer 95 km.
Bij De Vrolijkheid verzamelen zich deze ochtend 10 mannen die, in aanloop naar het winterseizoen, nog wel zin hebben in een rit op de racefiets. Als laatste komt Cor W. binnen, duidelijk wat aan de late kant en dus gehaast komt hij het cafe binnen. Met de overschoenen ongeveer onder knieen ziet Cor dat een kopje koffie er niet meer in zit want bij de overige 9 gaat de helm al op.
Als iedereen de fiets pakt blijkt dat Cor zijn overschoenen ook nog eens binnenste buiten aan heeft, met de waslabels al wapperend in de wind.
Met Ruud en Henk B. op kop vertrekken we in de richting van de IJssel. De nieuwe rode Hanzebrug biedt ons een prachtig zicht op het Veluwe massief in de ochtendzon en brengt ons van Overijssel naar Gelderland.
Via Hattemerbroek en Wezep fietsen we naar 't Harde en verder langs de westrand van de Veluwe naar Nunspeet. Een mooie streek om te fietsen door een prachtig gevarieerd landschap.
Ergens tussen 't Harde en Nunspeet valt t ons op dat Cor twee verschillende handschoenen aan heeft, een zwarte en een blauwe....
Als ik dat zo zie moet ik onmiddelijk denken aan dat ene nummer van de Amerikaanse rockband ZZ Top; 'Sharp Dressed Man' :
Gelukkig wordt Cor niet warm of koud van al het commentaar en monter fietsen we door met z'n allen, via De Zandenplas en de Elspeetse Heide naar Vierhouten waar bij De Vossenberg de koffie met appeltaart wacht.
Er zijn meer fietsers aanwezig bij De Vosseberg maar gelukkig kunnen wij toch plaatsnemen op de comfotabele banken bij de open haard. Helaas is de haard niet aan en dus moeten mijn koude tenen zichzelf weer op temperatuur brengen. IK ben echter niet de enige want ook de tenen van Hans K. behoeven enige verzorging. Misschien een idee voor Shimano; verwarmde pedalen !
Zo halverwege de rit kan ik zeggen dat het een stuk beter gaat dan een week eerder tijdens de Sluitingsrit. Toen lag het tempo dan ook ruim boven de 30 per uur en nu netjes rond de 28, meer mijn snelheid.
Tijdens de pauze horen we eindelijk waarom Cor vanochtend (maar natuurlijk niet alleen vanochtend) een beetje verstrooid is : COR wordt OPA !!! Nou dan mag je er even met je hoofd niet bij zijn hoor, gefeliciteerd Cor.........
Gelukkig is Cor even later wel helemaal bij de les en neemt de gehele rekening van de koffie en appeltaart voor zijn rekening, waarvan akte.
Na de pauze moest ik eerst nog even snel een plaatje schieten en omdat dat vorige week, tot ontsteltenis van Arnold, was mislukt mocht ik vandaag niet falen. Helaas nam ik de eerste tegen de zon in, een beginnersfout, de tweede met de zon in de rug ging gelukkig wel goed.
Via Gortel fietsen we door de bossen naar Tongeren en vervolgens richting de Renderklippen via de nieuw aangelegde betonnen fietspaden. Hans M. rijdt continu op kop en met een mooi tempo bereiken we de welbekende Zuidweg, reden voor Ruud om de weg tot het einde vrij te geven voor de hardrijders, de taaie, sterke mannen.
Maar wat er ook gebeurt, niemand neemt de gelegenheid te baat om de spieren te testen........niet Cor, niet Arnold, niet Hans K., oke na een paar kilometer is het Gerrit L. die even aanzet maar niet echt doorgaat. Jan C. denk er het zijne van, hij verlaat de groep om Gerrit voorbij te steven maar het is Henk B. die daar een stokje voor steekt door Gerrit te waarschuwen.....dit tot ontsteltenis van jan.
Als er nog een paar honderd Zuidweg meters voor de wielen liggen en nog steeds niemand voor de eeuwige roem en glorie gaat besluit ikzelf de stoute schoenen maar aan te trekken en met een felle demarage verlaat ik de verbaasde groep om even later Jan en Gerrit het nakijken te geven.
Gelukkig was het nog maar 300 meter tot het einde van de zuidweg want daar aangekomen is de energievoorraad al weer helemaal op, maar vandaag kom ik wel voor het eerst in mijn fietsleven als eerste aan het einde van de Zuidweg. Nadat ik vorige week als allerlaatste over de Holterberg ploeterde vandaag zowaar een hoogtepunt voor mij ( en hoogtepunten zijn erg schaars voor gescheiden mannnen maar dat is een ander verhaal).
Na een korte plaspauze gaan we verder langs de Wezepse Heide en via Hattem komen we weer bij de oude vertrouwde (groene) IJsselbrug.
Een mooie tocht, lekker tempo, mooi weer met toch nog meer wind dan verwacht en goeie voorrijders. Al met al weer een lekker tochtje zo aan het einde van het seizoen.
Sluitingsrit ; De Ronde van Lombardije van Swolland
Het is zaterdagochtend, 15 oktober. Buiten is het koud maar helder weer, de thermometer geeft aan dat het niet warmer is dan 1.9 graden.
Vandaag vind de jaarlijkse sluitingsrit plaats, de officiële afsluiting van het wegseizoen.
De afgelopen 3 weken is er, om verschillende redenen, weinig van fietsen gekomen en daarom ben ik blij dat ik in ieder geval de sluitingsrit wel kan fietsen.
Gezien de frisse start van de dag besluit ik me goed in te pakken en dan maar hopen dat het later op de dag niet te veel blijkt te zijn.
Om 8.45 uur plaats ik mijn karretje tegen de witte muur van Café De Vrolijkheid en ik ben zeker niet de enige…………..al vele fietsen hebben een plekje gevonden op het kleine terras.
Binnen is het een gekrakeel van jewelste, door mijn beslagen bril kan ik nauwelijks zien wie er allemaal zitten maar dat komt later wel, eerst koffie.
Voorzien van een bakkie leut neem ik plaats aan de grote tafel, vanwaar wegkapitein Arnold van B. zijn volgelingen van vandaag gade slaat.
Arnold heeft de sluitingsrit uitgezet en zal de 28km (in praktijk 30+) voorrijden terwijl Harry T. de taak voor de 25km groep van Henk H. heeft overgenomen.
Als mijn bril weer helemaal droog is probeer ik te zien wie er allemaal zijn vandaag, maar nu is het de laagstaande zon, die net door de ramen heen schijnt, die mij het zicht beneemt.
Wat ik wel kan zien is het silhouet van een kleine besnorde man die, staande zijn koffie naar binnenwerkend, het hoogste woord heeft over de BikeMotion, Pinarello, DI2 en FC Zwolle.
Inmiddels is het al over negenen, dus gaan de helmen en brillen op en kunnen we op pad.
De snelle groep van Arnold stelt zich op aan de overkant van de weg en al tellend komt Arnold aan 22 fietsers, terwijl Harry met 10 lotgenoten op stap gaat.
De felle zon schijnt recht in onze gezichten als we Zwolle via Herfte in zuidoostelijke richting verlaten, het is geweldig fietsweer ondanks de lage temperaturen.
Zoals gewend van Arnold fietsen we continu tussen de 30 en 31 km/h ipv 28 maar er is niemand die het echt erg vind.
Via de top van de Lemelerberg gaat het vrij vlot richting Hellendoorn waar al op ons gerekend is want erg snel staat de koffie ‘met’ op tafel.
5 minuten na ons komt de 25km groep ook binnen en nog weer later een drietal uit Wijhe en zo heeft ook De Tonne met 35 koffie met appelpunt een goede ochtend.
Na de koffie wachten ons nog een kleine 65 km terug naar Zwolle. Via een mooi pad door het bos komen we uit op de Raalterweg en even verderop draaien we de Toeristenweg op.
Hier voel ik al snel alle brandstof (en dat was niet zo heel veel ) uit mijn spieren verdwijnen en ik besluit iedereen lekker z’n gang te laten gaan en op eigen tempo tussen de heidevelden en bossen door te fietsen. Als laatste, samen met Arnold die als een groot leider netjes wacht op de laatste schaapjes uit zijn kudde, kom ik beneden in Holten aan……het is niet anders.
Via een laatste klimmetje in Luttenberg en de nodige klinkerwegen fietsen we door het fraaie Sallandse land als we nog even worden opgeschrikt door een lekke band. Even tijd om de benen te strekken dus en voor mij was dat geen straf want ik had in inmiddels pijn in al mijn spieren maar vraag me niet waardoor…………
Uiteindelijk bereiken we na ongeveer 108 km en na een bijzonder fraaie tocht weer de Vrolijkheid, waar door een minderheid nog een biertje of een fris gedronken wordt op het terras.
Eigenlijk was het te mooi weer voor een sluitingsrit in oktober, bij zo’n tocht horen mistige omstandigheden met veel bruin blad op de weg en bomen getooid in dieprode kleuren, want eigenlijk is de Sluitingsrit de Ronde van Lombardije van Swolland………………..
Het officiële wegseizoen zit er op. Tussen de openingsrit in maart en de sluitingrit in oktober heeft iedereen weer zijn / haar kilometers gemaakt (ik net geen 6000) , doelen gehaald of niet gehaald.
Na een, qua weer, goed voorjaar met vele mooie fietsdagen, volgde een verregende zomer maar konden we gelukkig nog genieten van een paar mooie nazomer weekeinden.
Voor mij zelf was het een geslaagd seizoen met een paar (fysieke) ups en downs vooral veroorzaakt door mijn onwillige rechterknie.
Hoogtepunten waren ongetwijfeld het Sauerland weekend en de mooie fietsreis van Parijs naar Zwolle.
Inmiddels wordt mijn MTB in gereedheid gebracht zodat ik ook in de winter nog wat kilometers kan maken en het volgend voorjaar niet weer helemaal opnieuw moet beginnen.
Solo naar Hellendoorn
Gisteren al vroeg op de fiets voor een solotochtje naar Hellendoorn. In verband met andere verplichtingen 's middags zat ik al om 08.15 uur op de fiets.
Bij een temperatuur van een graadje of 18, windstil maar wel vochtig en bewolkt zette ik koers naar het oosten. Ik had vrijdagavond zelf een route in elkaar geflanst en liet mij nu navigeren op de GPS.
Zwolle-zuid uit langs de Sekdoornplas, over de Wetering richting de Heinoseweg en vervolgens tussendoor richting station Dalfsen, bij Rechteren langs en via allerlei omwegen naar Ommen, Giethmen en Junne.
Het duurde nog vrij lang voor de beloofde zon er bij kwam maar warm was het al wel toen ik ter hoogte van de Linderbeek even een korte plaspauze inlaste. Na ongeveer 2 uur kwam ik aan bij De Tonne in Hellendoorn, waar het Terras nog helemaal leeg was toen ik aankwam maar bijna helemaal vol toen ik weer ging.....een goed voorbeeld doet volgen.
Na de korte pauze de Hellendoornse berg over en vervolgens richting Haarle. Inmiddels was de wind ook duidelijk in kracht toegenomen en dat merkte ik goed omdat ik er schuin tegen in moest.
Via Nieuw Heeten en allerlei landelijke binnendoor weggetjes kwam ik uit in de buurtschap Elshof om vervolgens in een rechte lijn weer naar huis te fietsen.Met 105 km op de teller en ruimschoots op tijd voor de middag invulling.
Hans de Groot,
